Bugün bir arkadaşımla konuşurken bana sen hiç güçlü değilsin
diye bir hitapta bulundu. Oturup düşündüm, çünkü yıllardır kendimi ben çok
güçlü bir kızım diye avutur dururum.
Gerçekten güçlü müydüm? Yıllardır yaşadığım olayları
korkmadan anlatıp sizde kendinizin ki ne dert mi diyorsunuz diye birçok kere
konuştum. Evet, zamanın da yaşadığım olaylar o yaşta ki bir çocuk için ağır
olaylardı. Ancak ya şimdi?
Yaş dayanmışken 21’e artık o yüklerin altında eziliyor
muydum? Her gece baba diye ağlıyor muydum artık? Kalbime ilk zaman ki gibi
nefes alamama hissi veriyor muydu? Hayır, hiç sanmıyorum.
Evet, 8 yaşındayken bu olaylar canımı acıtıyordu. Ve gene
evet o zaman güçlü bir çocuktum. Ancak şu anda ki sulu göz halimle güçlüyüm
diyemiyorum ne yazık ki.
O zaman kafam da şu soru beliriyor; Güç zamanla kaybedilen
bir şey mi?
Çocukken dönüp düşünmeyeceğim olaylara şu anda 2 hafta
ağlayabiliyorum.
Bana ne olmuştu böyle? Güçsüzleşmiş miydim yoksa
yaşadıklarımı mı unutuyordum.
Yaşadıklarımı unuttuğumu sanmıyorum. Çünkü hala en keskin
rüyalarıma girip hıçkırarak uyanmamın sebebidir kendileri.
Ve buradan da güç kavramının yaşla ve yaşananla orantılı
olduğunu çıkarıyorum. Ne kadar acı çekersen o kadar güçlenirsin. Ruhun acıyı
hissetmeyi kestiğin de veya acı eskiye göre azaldığında da eski gücünü kaybedip
daha kırılgan olursun.
Evet, bugünkü olaya değinmeden de geçmemek lazım tabii ki de;
Bugün erkek olan bir arkadaşım(ısrarla söylüyorum arkadaşım
sevgilim değil. Annem blogu takip ediyor) benim kalbimi çok fena kırdı. Bende üzülüp
ağladım. Bunu şahit olan bir arkadaşım da sen çok güçsüzsün diye söyleyiverdi.
Evet, o anda güçsüzdüm. Ve evet o anda ağladım. Ama sen o
anda benim neler hissettiğimi hiç bilmedin. O anda eski olayların tekrar gözümün
önüne geldiğini, terk edilmeye alışmış bu ruhun tekrar ne hissettiğini hiçbir zaman
anlamadın.
Ağladım çünkü canım yandı. Ağladım çünkü tekrar terk
edildim. Ağladım çünkü her seferinde tamir etmeye çalıştığım o kalp tekrar
paramparça oldu.
Evet, ben eskisi kadar güçlü
değilim. Olamam da. Çünkü başıma gelebilecek çoğu olayı çok erken yaşta
yaşadım.
Ancak genel olarak güçlü bir kızım
ben. Çünkü korkmadan, utanmadan yaşadığım her şeyi anlatabilecek bir cesaretim
var. Ve bence ‘’cesaret eşittir güç’’tür.
