Hiçbir zaman buraya ait olduğuma inanmadım. Küçüklükten beri her zaman kafamın içinde sığındığım bir dünya vardı. Orayi severdim çünkü kontrol bendeydi. Bir gün dansçı, bir gün şarkıcı birgün vampir veya büyücü. Küçükken bu hayattan kopmak istemediğim için bitirmedim. Ama zamanla büyüdü. Şu anda şu anda hayatımın çoğunu o dünyada geçiriyorum. Kafamın içindeki o küçük dünyada. Başlarda güzel başlamıştı. Sorunlardan kaçmak için kullanıyordum. Daha sonra büyüdü ve hayatım orası oldu. Orayi seviyorum çünkü orda kontrol bende. Orada her istediğim olabiyorum,sadece sevdiğim insanlar oluyor ve orada başarız olma korkum yok. En güzel yanıda ne zaman nerde olduğumu kimse anlamıyor. Bazen derslerde, bazen evde, bazen yürürken o dünyadayım. Sanki o dünya beynimi ele geçirmiş. Bazen burda yaşadıklarım orda olsaydı diye bile düşünüyorum. Sonra diyorum ki zaten ben bu dünyaya ait değilim. Ben o küçük dünyaya aittim. Ordaki yaşantıya.
Geçen yıl biriyle tanışmıştım hiç unutmam bana bu dünya için
fazla zekisin demişti. Arkadaşlarımın bir elin parmaklarını geçmeyeceğini ve
dertlerimi bundan içime atacağımı,bir süre sonrada delireceğimi sölemişti.
Önceden adama inanmamıştım. Ama şimdi bakıyorumda gerçekten doğruymuş zamanla
delirdiğimi hissediyorum. Buraya ait değilmişim gibi. Belkide gerçekten
değilimdir ki.
Buraya kadar herşey normal yıkabilirim o dünyayı diye
düşünüyorum bazen. Ama bunu istemiyorum. O dünyada mutluyum o dünya benim küçük
gizli sığnayım. Herkes uyuduktan sonra veya kimse yokken kapımı kapatıp o
dünyaya geçiş yapmayı seviyorum. İnsanlardan bağlantimin kopmasını seviyorum.
Bir süre sadece ben ve hayal gücümün kalmasını seviyorum.
Evet normal insanlardan farklıyım. Ama bu farklılığıda
seviyorum. Kendimi tek özel hissettiğim konu bu. Ve eğer buraya kadar okuyupta
delirmissin demissen deliliğide çok seviyorum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder